◄ Terug

2003 - de eerste 'swingende'

CategorieUilefeesten
Gepasseerd zondag 24 augustus 2003 14:00
Evenement zaterdag 23 augustus 2003 14:00 - zondag 24 augustus 2003 23:59

affiche2003Het zal je maar overkomen, goed weer sedert maart en de feesten die je organiseert vallen in het water door de eerste slechte dagen van het jaar. Zo ver is het niet gekomen, want de zon én de ambiance waren voor de derde Uilefeesten op rij niet weg te slaan uit Markegem.

Nochtans liep het in het begin niet echt van een leien dakje. De koffieapparaten voor de seniorenfuif stelden de stroomvoorziening van de sporthal ernstig op de proef. De zorgen van de eerste editie spookten door onze hoofden en zorgden voor enige nervositeit. Gelukkig werd dit snel opgelost, zodat Jo Vanlangeveld op een schitterende manier zijn ding kon doen.

De talrijk opgekomen senioren konden genieten van hun kopje koffie en een hartig stukje taart. Het was voor mij verrassend hoe die senioren kunnen genieten en zonder problemen, ook op moderne muziek, de dansvloer onvermoeibaar innamen.

Voor het eerst in de nog prille geschiedenis van de Uilefeesten hadden de senioren nu ook een plaatsje in die feesten. En dat verdienen zij ook, want tenslotte hadden zij ons de vraag gesteld om een eerste ‘Uilerock’ te organiseren en verkochten zij de meeste kaarten. Het werd meteen een voltreffer en dus zeker op te nemen in het programma voor volgende edities.

Hét zenuwstuk van het weekend kwam op zaterdagavond, want wat Felice en Co op televisie doen, dat wilden wij ook wel eens proberen. De voorbereiding bleek heel wat meer voeten in de aarde te hebben dan aanvankelijk werd gedacht en ondanks een repetitie met ons comité en later een repetitie met de deelnemers kon het definitieve scenario pas worden afgedrukt een tweetal uur voor aanvang van het ‘Swingpaleis’. Er was dan ook aan alles gedacht en op enkele kleine details na bleek alles perfect te kloppen.

Het waren trouwens niet alleen de organisatoren die zenuwen hadden. Sommige deelnemers kregen kriebels in de buik bij het zien van het prachtige decor dat ontworpen én gebouwd werd door de medewerkers van de Uilefeesten. Sommige toeschouwers vonden dat dit gerust op tv 

mocht komen en velen dachten zelfs dat het podium en alles wat erop stond ingehuurd was bij professionelen. Niets was echter minder waar en bovendien is ons motto: ‘wat je zelf doet, dat doe je meestal beter’.

Het Swingpaleis kon beginnen. De zaal liep al snel vol en iedereen probeerde de beste plekjes te krijgen om het gigantische scherm even goed te kunnen zien als het overweldigende podium. De deelnemers haalden hun beste stemmen boven en sommigen bleken echte muziekkenners te zijn. De kazoo (dit is een soort fluit waar je niet moet op blazen, maar wel moet in spreken om er geluid uit te krijgen) bleek moeilijk te bespelen, zélfs door ervaren muzikanten, maar toch kon je hier en daar echt een liedje herkennen. De groepen deden hun uiterste best om puntjes te sprokkelen en er hing een echte competitiegeest in de lucht. Er waren zelfs groepen die met de tegenstander een rondedans deden op het podium, wat uiteraard een schitterende sfeer tot gevolg had.

De jury was echter streng en de antwoorden moesten dan ook helemaal correct zijn. Dat zorgde soms voor hilariteit bij de andere partij, maar Jo Vanlangeveld was alweer niet uit zijn lood te slaan en zorgde samen met de groepen én de jury voor een prachtig stukje Swingpaleis.

Na het kwisgedeelte kwamen de ‘live-acts’ van de deelnemende groepen. De Chiro bleek beter dan tijdens de repetities, al was voor hen duidelijk dat deelnemen veel belangrijker was dan winnen en dat op zich is toch al een zeer goeie ingesteldheid. Toneelvereniging Klavertje 4, vriendengroep Mengelmoes, minivoetbalploeg Esso-VDK en Magister (leerkrachten Markegem) hadden zelfs een heuse act in mekaar gebokst. Ook voetbalclub KZ Dentergem bleek meer te kunnen dan alleen maar een balletje trappen.

Sommige teksten omschreven op een literair onnavolgbare manier de sfeer in Markegem ten tijde van de legendes, andere doken de geschiedenis van de Uilefeesten in. Maar één ding staat vast: er waren echte pareltjes bij !

En dan is er het hoofdstuk Vanairs. Andermaal bewezen zij dat ze een reputatie aan het opbouwen zijn waar ervaren en gevestigde waarden als ‘La Cuenta’ en ‘the Occasional Band’ jaloers zouden van zijn. Zij speelden perfekt in op het publiek en Koen blijkt een echt podiumbeest te zijn. Na vier uur op het podium gestaan te hebben riep het publiek om bisnummers en Vanairs speelde maar door. Het comité werd erbij gehaald en ook zij bleken over niet onaardige stembanden te beschikken, al was het niet voor iedereen even gemakkelijk om een microfoon te bemachtigen òf te behouden. De dansvloer liep moeiteloos vol en zou vol blijven nadat de jongens van Vanairs hun laatste noten gespeeld hadden. Een ervaren DJ Rik was al even goed in vorm als de rest van de zaal en dat kon je merken bij de jongere en oudere gasten die eensgezind op en neer sprongen op alle soorten muziek.

Alle partijen (deelnemers, artiesten én publiek) wilden nu al een afspraak maken voor volgend jaar, tenminste als de organisatoren de uitdaging willen aangaan om dit huzarenstukje over te doen. Want laat dit zeer duidelijk zijn: een tweede maal dergelijk evenement organiseren, met evenveel succes, zal niet gemakkelijk zijn.

In ieder geval was de openingsavond meer dan geslaagd. Dit hadden we alvast gehad en de opkuis kon beginnen. Tegen 5.30 u ’s morgens was de zaal terug omgetoverd tot sporthal en konden de medewerkers genieten van een welverdiende, maar te korte nachtrust. Om 10 u was iedereen namelijk alweer op het appel om de laatste voorbereidingen te doen voor het volksfeest dat zou volgen in de namiddag.

De zon was alweer van de partij. De witte tentjes werden al snel ingepalmd door de eerste bezoekers en onze ‘Sky-dancer’ liet zich gewillig tot een dansje verleiden door het briesje dat door Markegem waaide.

Ook onze senioren van dansclub ‘de Uilkes’ waren weer van partij en gaven de aanzet tot een leuke namiddag. Het grimeren had veel succes bij onze allerkleinsten en de ritjes met koets en paard zorgden voor lange rijen wachtenden. Niemand vond dit erg en iedereen genoot van wat ze kregen voorgeschoteld. Kinderen genoten van hun gratis ijsje of drankje en de ouders konden onbezorgd een heerlijk pint bier naar binnen kappen. Het gerstenat vloeide in grote hoeveelheden, maar niemand wou sneuvelen. Die eer was weggelegd voor sommige van de medewerkers en dat was hun van harte gegund, want zonder hen zouden geen Uilefeesten mogelijk zijn.

Marino Punk zorgde voor een verrassende toets op deze volksnamiddag. De man toverde de meest meeslepende deuntjes uit zijn accordeon en hier en daar verraste hij zelfs een jarige met een verjaardagsliedje. Hier werd duidelijk dat jeugd en ouderen perfekt samen kunnen functioneren en dat een aantal vooroordelen over jeugd kunnen worden weggewerkt, want iedereen vond de muzikale punker een sympathieke gast.

De geur van barbecueworsten en overheerlijk hamburgers met ajuin zorgden er mede voor dat er een echt volksfeest op til was. Iedereen liet zich verleiden door het gerstenat en tot een leuke sessie volksspelletjes. De Uilympische Spelen omvatten dit jaar een aantal originele volksspelen die nog niet te zien waren in Markegem. Er heerste een gezonde concurrentie en het aantal inschrijvingen liep al snel op tot een 100-tal.

Het bierbakheffen moest en zou één van de hoogtepunten worden van deze Uilefeesten. De wind wou niet echt meewerken en het stapelen ging niet zo vlot meer boven de 10 bakken. Toch werd het record al snel op 17 bakken gebracht, een record dat niet meer zou sneuvelen al waren er verscheidene deelnemers die aardig in de buurt kwamen. De laatste deelnemers zouden het record nog evenaren, maar er werd afgesproken om geen ‘kamp der winnaars’ te organiseren maar wel om de ‘17 bakken-buit’ te verdelen. Een goeie verstandhouding onder dorpelingen, ik vind dit zo prachtig…

Iedereen liet zich een gratis boterhammeke met gehakt smaken om zo een stevige bodem te leggen voor een zware avond.

“Why Not ?” had een beetje last van de wind die gretig speelde in de microfoon, maar daar trok niemand zich iets van aan en al vlug werd het zebrapad alweer een beetje dansvloer. De covers die ze brachten waren dan ook van die soort waarop je niet kan blijven stilzitten. De afsluiter van deze feesten zorgde er mede voor dat de meeste mensen gewoon niet naar huis wilden en zo bleef de toog staan tot laat in de avond. De klank van muziek stierf  een stille dood, iedereen was moe maar uiterst tevreden. Het gevoel dat je hebt na zo een geslaagd evenement kan je niet omschrijven. Je wil huilen, maar eigenlijk moet je lachen, je wil stil genieten, maar eigenlijk moet je dansen, je wil gaan slapen, maar je blijft maar doorgaan.

De geur van barbecueworsten en overheerlijk hamburgers met ajuin zorgden er mede voor dat er een echt volksfeest op til was. Iedereen liet zich verleiden door het gerstenat en tot een leuke sessie volksspelletjes. De Uilympische Spelen omvatten dit jaar een aantal originele volksspelen die nog niet te zien waren in Markegem. Er heerste een gezonde concurrentie en het aantal inschrijvingen liep al snel op tot een 100-tal.

Uilefeesten bestaan. Zij zijn de ruggegraat, het hart én de hersenen van onze feesten, samen met de feestvierders, want ook zonder hen geen feesten.

Het is leuk geweest en met een totaal bezoekersaantal van meer dan duizend mensen (over het ganse weekend) weten wij dat de dorpelingen ons hoog in hun vaandel voeren en wij willen dat zo houden. De afwezigen hadden alweer ongelijk, maar je moet ook willen feesten, je moet ook willen genieten. En steeds weer opnieuw bewijzen onze dorpsgenoten dat ze dit kunnen. Bedankt Markegem !

 
 

Alle datums

  • van zaterdag 23 augustus 2003 tot zondag 24 augustus 2003

Deelnemerslijst

 Geen deelnemers 

op Facebook...

De Uilefeesten hebben ook een Facebookpagina. Klik op het logo...

 

logofacebook

Uilegem / de Schat / de Sleutel

schild

Deel onze website !

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn